Kilku letnie plany wyjazdu do Warszawy weszły w życie. Wyjazd niczym wyprawa na koniec świata, bo najpierw udaliśmy się do Poznania specjalnie dawnym Przemyślaninem. Tylko po to, aby zobaczyć ostatnie dni kursu pocztowca na trasie. Potem następnego dnia zmordowani o 2 w nocy przejechaliśmy magistralą E20 z Poznania do Warszawy i rano udaliśmy się do Muzeum Kolei.
Jadąc z dworca zachodniego SKM-ką pojechaliśmy na Ochotę i czekając długie 15 minut na otwarcie muzeum, udaliśmy się zwiedzać.
Na początku zmęczone oczy ujrzały dwie sale makiet różnych modeli lokomotyw to było prawie jak dobra poranna kawa. Ucieszeni doskonałym światłem idziemy na dawny peron stacji Warszawa Główna i widzimy 4 rzędy lokomotyw, które podobnie jak w lokomotywowni należało udokumentować. Oczywiście „na dzień dobry” sfotografowałem pierwszego Gagarina potem EU20, ET21 i EP02.
Modele lokomotyw na wystawie w Muzeum Kolei
ET21-66 na peronie dawnego dworca.
Jednak zastanawiałem się czy, aby na pewno ST44-001 jest pierwszy? Ponieważ, moje wątpliwości budziły inne światła i podejrzane „dziury” po starych numerach. Jednak numer to numer i zostanie dodany do mojej bazy lokomotyw jako „001”.
EP02-02 na wystawie taboru w muzeum
Teraz trochę o historii dawnej stacji Warszawa Główna, która przez wiele lat była głównym dworcem kolejowym Warszawy.
W 1944 roku wyniku bezprawnego odwetu za Powstanie Warszawskie zostaje zniszczony warszawski Dworzec Główny. Pojawia się problem, gdzie należy przyjmować pociągi pasażerskie przyjeżdżające do stolicy? Związku z tym pojawia się koncepcja tymczasowej adaptacji dawnego dworca towarowego Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Jak wiadomo prowizorka jest najtrwalsza i dworzec przez 20 lat stał się najważniejszym w węźle Warszawskim.
Wagon pancerny na wystawie w Muzeum
Rola zaczęła maleć kiedy to oddano do użytku tunel średnicowy i stacje Warszawa Centralna. Od 1976 do 1997 roku stacja przyjmowała już tylko pociągi osobowe do Warki, Radomia, Skarżyska-Kamiennej i Kielc.
Po 1997 roku stacja opustoszała, zaczęto rozbierać tory i ściągać zabytkowy tabor z całej Polski do już istniejącego muzeum. Aktualnie możemy zobaczyć dość sporą kolekcję parowozów różnego typu, wagony pancerne, salonkę Bieruta, kilka spalinówek i elektrowozów.
Pm3-3 błędnie oznaczony
Wystawa jest szczególnie ciekawa dla małych miłośników kolei, którzy licznie zwiedzają z rodzicami zwiedzają muzeum (szczególnie w niedzielę). Polecam ją także miłośnikom kolei, którzy trochę pomarudzą na sposób wystawienia taboru, stan i jego opis. Mimo wszystko jednak warto poświęcić trochę wolnego czasu dla muzeum.
krytyk
on sie 20th, 2011
@ 11:04:
Też byłem w muzeum. Muszę przyznać, że opisy są trochę złe i tabor także nie jest odnawiany. Szkoda też luxtorpedy, która jest w fatalnym stanie!