Dziś prezentuje bardzo ciekawy znaleziony archiwalny film prezentujący historyczną szybką spalinową jednostkę M494, która w latach 30 XX wieku była szytem techniki. Potrafiła rozpędzić się do prędkości 160 km/h i więcej. Co ciekawe produkowana były w Wrocławskim Pafawagu, który w tym czasie był w posiadaniu Linke-Hofmann-Busch.
Wyposażenie było luksusowe zabudowane z wysokiej jakości drewna, a skład podzielony był na część restauracyjną z wyposażeniem i część z komfortowymi przedziałami.
Przed II wojną światową
8 sztuk pojazdów kursowało na trasach:
1) Berlin-Kolonia (FDt 15/16)
2) Berlin-Norymberga-Monachium/Stuttgart (FDt 551/552 i FDt 711/712)
3) Dortmund-Bazylea przez Frankfurt nad Menem i Darmstadt (FDt49/50)
Na obsłudze trasy Berlin – Norymberga kursowały w trakcji podwójnej.
Jednostka jedzie do Wrocławia. Źródło: http://malkiel.blog.cz
Pojazdy spisywały się dobrze jednak problemem był deszcz, który powodował usterki. W późniejszej ekspoloatacji pojawiły się problemy z elementami silnika i nadwoziem.
Okres II wojny światowej i po wojnie
W okresie II wojny światowej służyły jako transport żołnierzy Wermachtu, a pod koniec wojny większość została odstawiona.
Po II wojnie światowej poszczególne numery pojazdów znalazły się w różnych strefach Niemiec i tak seria 137:
- numeryboczne 273, 278, 852 i 855 trafiły do Niemiec Wschodnich (wtedy strefa okupacyjna ZSSR).
- jednostka 137 – 852 trafiła pod zarząd Kolei Czechosłowackich, gdzie została przerejestrowana jako M494.001 . Pojazd jeździł na trasie Praga – Bratysława.
- jednostka 137 – 855 trafiła do Związku Radzieckiego, gdzie zostały zmienione oznaczenia na DP-14.
- jednostka 137 – 274 trafiła do USA.
- 9 pozostałych jednostek znalazło się w Niemczech Zachodnich i trafiło do DB.
Ekspoloatacja w latach 50 XX wieku
Numery 273 i 278 jeździły w kojeach DR na obsłudze trasy Berlin Anhalter Bahnhof (kiedyś główny dworzec Berlina) – Hamburg.
Koleje niemiecko wschodnie (Deutsche Reichsbahn) kupiły od DB kolejne jednostki, które zostały zatrudnione do obsługi międzynarodowych tras:
Berlin – Warszawa – Brześć („Berolina”)
Berlin – Praga – Wiedeń („Vindobona”)
Berlin – Praga – Budapeszt („Hungaria”)
Berlin – Rostock – Warnemünde – Kopenhaga („Neptune”)
Jak widać pojazdy jeździły do Polski na sławnym pociągu przemytniku z NRD „Berolinie” kursując nawet do granicy ZSSR.
Modernizacja jednostek
Pojazdy w latach 1963 – 1965 zostały podanne modernizacji otrzymując nowe silniki wyprodukowane w zakładach ČKD Praha. Został zmieniony układ siedzeń na system 0+4 co spowodowało, że zmianie uległa liczba miejsc. Po modernizacji było w klasie I – 48 miejsc siedzących, a w II – 72.
Pod koniec służby jednostki zostały ponownie przenumerowane według nowych zaleceń UIC:
137 – 273 zmieniła oznaczenia na 182 003 – 503 – 004
137 – 278 zmieniła oznaczenia na 182 005-505-006
137 – 853 zmieniła oznaczenia na 182 007-507-008
137 – 856 zmieniła oznaczenia na 182 009-509-010
Jednak w nowym oznaczeniu nie pojeździły już długo, ponieważ zostały zastąpione pojazdami nowej generacji serii VT 18.16. Ostatecznie odstawione zostały w 1982 roku po -46 latach służby.
Przetłumaczone i edytowane z: http://cs.wikipedia.org/wiki/Motorová_jednotka_Köln
Nie kradnij, nie rób konkurencji państwu! « 1435.pl
on lut 5th, 2012
@ 01:16:
[...] widzimy kultowy pociąg przemytniczy z NRD, który szmuglował produkty szczególnie przydatne NRD-owskiej gospodarce tj. czekolada z Berlina Zachodniego, ubranka dziecięce (z pewnością niezwykle wydolna [...]