SU45-173 jedna z legend serii SU45 pojechała na złom i w marcu 2011 roku została zezłomowana na terenie złomowiska na warszawskich Odolanach.

Lokomotywa została wyprodukowana w 1975 roku w zakładach HCP w Poznaniu i oznaczona jako SP45-173. Pierwszą jednostką lokomotywy była lokomotywownia MD Jelenia Góra. Później skierowana została do MD Gdynia Grabówek.

W 1995 roku przeszła modernizację i zostały zmienione oznaczenia z SP45 na SU45. W 2001 roku lokomotywa trafiła do Czerwieńska, a w 2006 do Lublina.

W 2006 roku kiedy to zostaje przypisana na stan CM Lublin skierowana zostaje do Zamościa, gdzie otrzymuje charakterystyczne malowanie. „Pisanka” prowadzi zazwyczaj pociąg pospieszny „Hetman”, „Sana”, „Solinę” i wieczorną wagonową osobówkę z Lublina.   

W 2008 roku przechodzi na stan Przewozów Regionalnych i rok później zostaje odstawiona, gdzie przez kolejne 4 lata czeka na kasację na tyłach lokomotywowni Lublin. W 2012 roku zostaje sprzedana i w marcu zostaje zezłomowana na terenie skupu złomu na warszawskich Odolanach.

SU45-173 dogrywa na torach postojowych stacji Lublin

Powstanie nowy film o lokomotywach SU45, który będzie właściwie dużo lepszą wersją filmu o tych lokomotywach z 2010 roku. Pojawi się kilka scen z pierwszej wersji, jednak będzie wiele nowości i niespodzianek. Część scen została zrealizowana na terenie zakładów Pesa Bydgoszcz, gdzie pokazana została modernizacja lokomotyw SU45 na wersję towarową ST45.

Pierwsze zwiastuny do nowego filmu opublikuje w maju.

SU45-220 z pociągiem towarowym z Połańca przy semaforze wjazdowym stacji Rozwadów Towarowy

Dziś o ET22-001 z kolejnego postu z cyklu „Maszyny, których nie ma”.

Dziś o maszynie legendzie czyli pierwszym egzemplarzu ET22, który 21 lipca 2009 roku na terenie lokomotywowni Skarżysko Kamienna został fizycznie skasowany.

Lokomotywa właściwie cały czas pracowała w lokomotywowni Skarżysko Kamienna. Na kilka lat trafiła do lok. Kraków Prokocim, potem do Warszawy i na badania COBRTiK Warszawa.

Potem właściwie kiedy to od 1972 trafiła do Skarżyska nie zmieniała swojej jednostki macierzystej.

Lokomotywa została skasowana z uwagi na brak zainteresowania ze strony władź PKP Cargo i muzeów kolei w Polsce. Jak w owym czasie kasacja była argumentowana tym, że pojazd przechodził kilka razy modernizację i nie był już oryginalną „001”.

Podwozie pozostałe po ET22-001

Ostatnia naprawa rewizyjna ET22-001

Pozostałości ET22-001 na terenie lok. Skarżysko Kamienna

Dziś krótka notka z cyklu „Maszyny, których nie ma” o skasowanej EU07-086. Lokomotywa została wyprodukowana przez zakłady PAFAWAG Wrocław  w 1969 roku  jako numer 4E-086.

Maszyna właściwie od nowości pracowała w lokomotywowniach na Śląsku, aż do 1 stycznia 2009 roku kiedy to maszyna „nieczynna” przeszła do CT Lublin. Niestety okazało się, że 086 musi zostać fizycznie skasowana z powodu dużego zużycia. Po pół roku odstawienia na terenie lokomotywowni w Lublinie jej los został przypieczętowany 1 lipca 2009 roku kiedy to została ze złomowana.

Kasacja EU07-086 w Lublinie

Kasacja EU07-086 w Lublinie

Lokomotywa, która przepracowała na PKP blisko 45 lat. Kolejne 3 lata stała w „krzakach” w swojej jedynej jednosce lokomotywowni Kraków Prokocim. Wyprodukowana w zakładach English Electric Co w 1961 roku i była opatrzona numerem fabrycznym 3192/E286.

Lokomotywa została pocięta 16 grudnia 2010 roku.

Kilka blach po 08 czeka na wywiezienie do huty

Dach jako pozostałość po EU06-08

Pozostałości po EU06-08

Kabina EU06-08 kabina A

Serce lokomotywy EU06-08

Kabina EU06-08 - zdjęcie wykone przed fizyczną kasacją

Kto nie pamięta tej sympatycznej lokomotywy? Maszyna pracująca przez swoje ostatnie miesiące na pociągach kontenerowych ze Słowacji do Gdyni przez Stalową Wolę i Lublin. To w Stalowej Woli często oczekiwała na stacji Południe na zwrot wagonów, aby je poprowadzić do granicy Polsko-Słowackiej.

W 2009 roku wyjeździła kilometry i została odstawiona na terenie lokomotywowni Nowy Sącz. Niestety zapadła decyzja kasacyjna i została fizycznie skasowana na terenie lokomotywowni Jasło. Aktualnie pozostały po niej tylko zdjęcia i wspomnienia miłośników kolei.

Czeka na zwrot wagonów z Lublina na torach bocznych stacji Stalowa Wola Południe

ET21-630 z pociągiem kontenerowym na stacji SW Południe. Za chwilę sie urwie, a wagony przejmie ST44.

ET40-41 to na pierwszy rzut oka zwyczajna lokomotywa czechosłowackiej typu 77E1 , oznaczonego przez PKP jako ET40, ale jej historia jest niezwykła. Maszyna została wyprodukowana w 1977 roku przez zakłady Škoda w Pilźnie, otrzymując numer fabryczny 77E-7108 i 77E-7109. Maszyna od początku swojej służby, do 1990 roku pracowała prowadząc ciężkie pociągi towarowe na  Magistrali Węglowej  Śląsk-Porty.

W 1990 roku „41” została skierowana na naprawę główną do ZNTK Gdańsk. Naprawa obejmowała  gruntowną przebudowę w celu umożliwiania jej osiągania prędkości do 160 km/h.  Założono, że modernizacja EP05 i podwyższenie prędkości konstrukcyjnej, uda się także w przedstawicielu serii ET40.

Wymieniono zestawy kołowe, zmieniono przełożenia przekładni na te z EP05, lokomotywę pomalowano na pomarańczowo i oczywiście zmieniono oznaczenie na EP40-41.

Niestety przebudowa nie dała spodziewanych rezultatów i była powodem wielu poważnych awarii. Pojazd przy większych prędkościach wykazywał niekorzystne własności trakcyjne. Na domiar złego spaleniu uległ jeden z członów lokomotywy.

Lokomotywę w 1993 roku przebudowano na ET40 ponownie w ZNTK Gdańsk.  Aktualnie lokomotywa stoi wraz z reszta przedstawicieli serii ET40 w Tarnowskich Górach i oczekuje na dalsze losy. Najprawdopodobniej zostanie skreślona z inwentarza i oddana na złom.

ET40-41 odstawiona na terenie lok. Tarnowskie Góry

Jutro opublikuje historyczne zdjęcia EP40 znalezione w sieci.

Jest to właściwie pierwsza seria lokomotyw spalinowych na kolejach MAV. Zamówione w ilości 20 sztuk w Szweckich zakładach NOHAB i dostarczone na Węgry w latach 1962-1964. Muszę zauważyć, że dokładnie w tym samym do Polski i w tej samej ilości zostały dostarczone elektrowozy EU06. Dziwna zbieżność?

Lokomotywy do 2001 roku liniowej bezawaryjnej pracy zazwyczaj prowadziły pociągi pasażerskie w kolejowym węźle Balaton. Pozostało 6 sztuk M61-001, M61-006, M61-010, M61-017, M61-019, M61-020 i pozostałości powypadkowej M61-004 przed muzeum transportu w Budapeszcie.

M61-004 uległa poważnej katastrofie w 1999 uderzając w drzewo w dniu 4 czerwca 1999 roku prowadząc pociąg osobowy w miejscowości Badacsonylábdihegy. Mimo poważnego uszkodzenia maszyny udało się uratować jej część przez co Węgrom należy się szacunek, dla przypomnienia Polskie EU06 zostały niedawno bezpowrotnie zezłomowane.

Wegierski NOHAB. Źródło: wikipedia

SM41 spalinowa lokomotywa manewrowa produkcji węgierskiej dostarczona dla PKP w ilości 264 sztuki i dla przemysłu w ilości 18 sztuk.

Lokomotywy produkowane były w zakładach Ganz – Mavag w latach od 1961 do 1969. Dla porównania wersja dla MAV – M41 produkowana była dłużej bo od 1958 do 1971. Lokomotywa mogła rozpędzić się do 80 km/h, a jej moc wynosiła 600 KM.

Na PKP nie ma czynnej SM41, a pozostałe historyczne egzemplarze znajdują się w Muzeum w Chabówce i niedawno zamkniętej lokomotywowni Grudziądz (SM41-111). Na Węgrzech pracuje jeszcze kilka sztuk, a ich zadaniem jest prowadzenie manewrów z wagonami pasażerskimi.

Ostatnią PKP-owską SM41 wycofaną z ruchu była Grudziądzka maszyna numer 111, która została odrestaurowana i jest pomnikiem współczesnej trakcji spalinowej. Drugim odrestaurowanym egzemplarzem serii jest aktualnie znajdująca się w lokomotywowni Wrocław Główny maszyna o numerze 126.

W skansenie w Chabówce można zobaczyć SM41-01 i młodszą siostrę SM40-01.

Niedawno istniały plany przywrócenia do życia SM41-111 i skierowania jej do ruchu turystycznego. Zobaczymy co z tego wyniknie.

M41-428 Węgierska siostra SM41.

SM41-111 na terenie lokomotywowni Grudziądz

SM41-128 na terenie lok. Wrocław Główny

Z okazji zbliżających się świąt Bożego narodzenia redakcja serwisu 1435.pl składa serdeczne życzenia. Aby przyszły rok 2011 był lepszy dla Nas wszystkich i dawał okazję do codziennego pozytywnego pisania o kolei.

Redakcja 1435.pl